Verslag 10: Karpervissen in Frankrijk: Etang de la Mutche Morhange

Geschreven door: Paul
Datum: 11-08-2009

Eind maart opperde Wesley om een visreis te maken naar Frankrijk. In eerste instantie zou die reis met vijf man gemaakt worden, maar na een paar andere karpervissers te hebben gesproken die toch ook wel heel graag mee wilden werden het 11 man die deel namen aan deze trip.
Na een lange voorbereiding was het dan eindelijk zover, het was 3 juli en dus de dag van het vertrek. De reis zou alles bij elkaar zo’n 4 tot 5 uur duren en hij verliep ook vrij vlot. Halverwege de reis kwamen we in een kleine file terecht maar na niet al te lange tijd reden we gewoon weer stug door. Eenmaal aangekomen in het recreatiegebied maakte we met zijn allen een rondje rond het water om zo gelijk de stekken te kunnen verdelen. Koos en Ricardo hadden eerste keuze en kozen stek 16, Rick en Arthur kozen nummer 14, Oscar en Matthew namen stek 5, Wesley nam met Ernst en Patrick stek nummer 3 en Bastian en ik namen stek 2 in beslag.

 

Het water zag er schitterend uit en de stekken waren ook erg ruim waardoor je makkelijk met 2 tenten op één stek kon zitten, Ook waren de stekken zeer goed bereikbaar. Toen we onze spullen aan het gereed maken waren, stuitten we direct al op een groot probleem: er lag ontzettend veel wier in het water. Dit wier zou het vissen niet gemakkelijk maken. Nadat de tenten waren opgezet konden we beginnen met de hengels optuigen. Toen de hengels opgetuigd waren konden we gaan beginnen met voeren en de bodem vrij maken van waterplanten op de voerstek. Het voer bestond uit voornamelijk boilies, paardenbix. Ook gebruikte we een grondvoer van kale gevaar, vismeel en IM5 pellets van sensas.  Het voeren deden we met de voerschep en een werppijp, ook zwommen we veel voer uit omdat een boot op dit water niet is toegestaan. Ook onze lijnen zwommen we uit zodat we zeker wisten dat ze wiervrij lagen.

Na al deze dingen te hebben gedaan konden we eindelijk gaan vissen. Het weer zag er goed uit want de nachten zouden koeler worden en ook de buien zouden toenemen. Helaas bleef het de eerste nacht erg stil. Ook overdag kregen we geen beet alleen enkele vals gehaakte voorns en brasempjes kwamen af en toe op de kant. Nacht 2 bleef bij ons ook erg stil net ook aan de overkant van het water was er helaas nog geen vis gevangen daarom besloot Oscar om samen met zijn maat te gaan verkassen naar een stek iets verderop.
Helaas bleef  Ook nacht drie bij ons erg stil maar aan de overkant waren de vangsten beter. Rick had die nacht namelijk een prachtige spiegel van 26 pond en ook Oscar had een spiegel van 25,4 pond. Het vertrouwen was er dus wel degelijk want er is vis gevangen. Voel goede moed gingen we onze vierde nacht in, maar helaas ook deze nacht bleef voor ons akelig stil op een snoeiharde run van een door onze lijn heen zwemmende zwaan na. Ook bij de rest was het  deze nacht weer heel stil geweest.

 

De volgende ochtend ving ik nog een mooie voorn maar dit was niet waarvoor we kwamen. We kwamen natuurlijk voor de prachtige hoge karpers die er in dit meer zwommen. Het was inmiddels dinsdag en het bleef overal stil.

De rest van de week bleef het ook bij een paar brasempjes en het vertrouwen was een klein beetje weg. Op woensdag besloot Oscar dan ook om samen met Matthew maar vervroegd naar huis te gaan. Ze hadden die nacht nog één heel klein karpertje kunnen vangen en ze vonden het wel weer tijd om naar huis te gaan. Dit vertrek zette ons aan het denken en daarom besloten wij samen met Wesley om naar de stek van Oscar te verhuizen omdat daar toch al vis uit was gekomen. Helaas vertrokken Ernst en Patrick die dag ook waardoor we met zijn 3en op Oscar zijn stek gingen zitten. We hadden veel vertrouwen in deze stek en we waren ook zo opgebouwd en klaar om te vissen. We besloten om één hengel op de proef een ruime 200 meter uit te zwemmen naar de overkant waar niet ‘s nachts gevist mocht worden, de rest van de hengels ging op de voerstek die we daar net hadden opgebouwd.

Toen we lekker wat zaten te drinken zaten we even bij te praten en te fantaseren over die ene run die onze hele trip weer goed zou maken. Daarna gingen we lekker slapen en een spannende nacht in. Om een uur of drie werden we gewekt door een keiharde fluiter, het was de hengel die we zover hadden uitgezwommen. Snel pakte ik de hengel op die al half van de rodpod af was gevallen en begon met drillen. De vis gaf eigenlijk makkelijk mee en ik dacht dat het ging om een zeelt na een dril van een krappe tien minuten konden we eindelijk een glimp van de vis opvangen, het was een karper en snel riep ik naar Bastian en Wesley: JONGENS, HET IS EEN SPIEGEL! Dolblij waren we toen deze vis het net in gleed. Snel wogen we de vis en konden we de vis nog even zakken om vroeg in de ochtend wat mooie plaatjes te kunnen schieten. De vis woog 21 pond.

Helaas was het die nacht weer erg stil geweest aan de overkant en dus besloten Arthur, Rick, Koos en Ricardo ook maar naar huis te gaan.
Wij hadden vol vertrouwen in deze stek en we bleven dus gewoon zitten. vol goede moed gingen we de hengels voorbereiden voor de avond en nacht die hopelijk nog een vis zou kunnen brengen. ‘S avonds gingen we de hengels weer uitzwemmen maar nu deden we het anders. Er gingen 4 hengels naar de overkant en dus moesten we een hoop zwemmen. We zwommen met onze onthaakmat naar de stekken waar we onze rigs voorzichtig dropten en er dan een halve emmer voer opgooide. Deze manier had de eerste nacht heel goed gewerkt en zou hopelijk hetzelfde doen in de tweede nacht. Toen alle hengels inlagen konden we eindelijk even rusten en aten we nog even wat. Na een krap half uur van rust ging de eerste hengel alweer. Het was weer een hengel die naar de overkant lag. Snel pakte Bastian de hengel en begon te drillen, na 5 spannende minuten loste deze vis helaas in het dikke wierbed links van onze stek. Nog geen vijf minuten na deze run kregen we alweer een run op één van de afstand hengels, dit keer was het een hengel van Wesley en ook hij begon met het drillen dit voelde als een zeer zware vis maar helaas kwam deze ook vast te zitten, Wesley twijfelde geen seconde en ging met schepnet en al het water in om naar de vis toe te zwemmen want deze wilde hij niet verspelen. Het was ondertussen al pikkedonker en gewapend met hoofdlamp en schepnet ging hij het meer op. Na 200 meter gezwommen te hebben bleek de vis er al af te zijn en nadat hij het wier van de haak had gehaald heeft hij het aas weer in een opening tussen het wier gedeponeerd. Na een flinke tijd balen gingen we de laatste nacht in met een onrustig gevoel. Ook deze nacht werden we gewekt door een hele mooie run, Bastian schoot uit zijn tent en sloeg snel aan, maar het was de hengel van Wesley. Na de hengel overgegeven te hebben maakte Wesley de dril af en konden we wederom een prachtige spiegel landen. Deze vis woog 17 pond. Onze vistrip kon eigenlijk al niet meer stuk maar stiekem hoopte we wel dat we nog een harde run zouden krijgen zodat Bastian ook nog een mooie vis kon vangen. Na een paar valse piepen later in die nacht ging Bastian buiten zitten om de hengels in de gaten te houden. Vol vertrouwen bleef hij naar de hengels kijken tot dat ene moment waarop de swinger omhoog schoot en de pieper keihard begon te loeien. Nog geen 5 seconde later stond Bastian al met zijn hengel in zijn handen een hopelijk mooie vis te drillen. Na vijf spannende minuten was het dan eindelijk zover we konden een glimp opvangen van een prachtige schubkarper die daarna vlug in het net verdween. Een kreet van vreugde verstoorde de rust over het water. Het  was gelukt alle drie hebben we een karper kunnen vangen en dan nog wel op een hele mooie manier. Die ochtend maakte we nog wat prachtige platen van de twee vissen en gingen daarna rustig opruimen.

 

Toen de auto weer volgeladen zat reden we weg van dit magische water om weer terug te komen in de bewoonde wereld. Het eerste wat we deden toen we in Ridderkerk aankwamen was even langs de winkel rijden om alvast wat mooie verhalen te vertellen en een paar foto’s te showen. Ondanks de mindere vangsten is dit een hele mooie vistrip geweest waarbij we ook weer veel ervaring hebben opgedaan en we het toch heel erg naar ons zin hebben gehad.

Karpergroeten, Paul

Extra praktische informatie la Mutche:
Het is ons opgevallen dat het water slecht beheerd wordt. Dode karpers worden niet snel weggehaald, controle is er nauwelijks. Er is wel een viscontroleur, dat is degene die de hele dag op een grasmaaier rondrijdt maar die komt nooit langs. De maanden Juni, Juli en Augustus zijn er problematisch in verband met het vele wier.  Bij de receptie spreken ze alleen Duits, met Engels hoef je niet aan te komen. Je kan alleen met harde boilies vissen want zacht aas wordt er door kreeften en witvis afgevreten.  Zoete boilies zijn er ook eerder af dan visboilies. Boten mag je niet gebruiken en eigenlijk mag je ook niet uitzwemmen. Het is dus een lastig water met een minder dan gemiddeld visbestand.