Verslag 8: Karperen met Victor en Thomas

 

Geschreven door: Victor
Datum: 08-06-2009

Na een hobbelige verkenningstocht per auto, komen we na veel landweggetjes uit bij een idyllisch meer. We besluiten bij het schilderachtige Chateau ernaast even te informeren of we er mogen vissen. Bij het Chateau is niemand te bekennen en we betreden de zo mogelijk nog schilderachtige binnenplaats. We wanen ons in een film, geweldig! Al snel komt er een vrouw uit een van de vele deuren die het kasteel telt. De uiterst vriendelijke vrouw brengt ons naar de boer die het meer bezit. In de kasteeltuin is de beste man aan het werk. Na wat gebrekking Frans van onze kant, hebben we geregeld dat we er mogen vissen.
Al snel hebben we een mooie windstille hoek gevonden, met overhangende bomen. Een hotspot uit het boekje. De stek is dus bepaald, nu de volgende opgave, het materiaal klaar maken. Beide hebben we nog niet eerder statisch op karper gevist, maar we hebben ons goed voorbereid. Niet veel later zijn de hengels klaar voor de strijd. We vissen met een simpele montage op onze 12 voets 2,5lbs hengels. Op onze 35/00 nylon lijn zit 78 grams inlijn lood van Fox. Aan het einde van de lijn treffen we wat huisgemaakte rigs aan, en stiff Rigs, haakmaatje 8. Hieraan hebben we 15mm vis bolies gehangen.

Niet veel later zijn de hengels gebruiksklaar en staan de banksticks netjes in de grond geprikt. Na het uitwerpen blijft het stil, op een enkele springende karpers en een specht na. Na een uurtje hebben we het idee dat dit wel eens een kansloze missie zou kunnen zijn. Precies op dat moment krijgen we een paar voorzichtige piepjes en vervolgens staat de pieper de krijsen. We springen op en Thomas zakt door de steiger. Na een mooie dril ligt de eerste vis dan toch in het net.

Beide zijn we erg blij met deze vis, het signaal dat we het toch goed aangepakt hebben. Of is het gewoon een lucky fish? Nog geen tien minuten later krijgen we de volgende run. Het kost aardig wat moeite de vissen uit de takken te houden, want daar proberen de karpers tijdens de dril meteen heil te zoeken.  Gelukkig kunnen we de vis netjes landen, nummer twee! 

Tijdens het terugzetten van de vis begint het te regenen. Gelukkig hebben we een mobiele schuilhut bij ons!

Tussen de buien door weten we nog twee vissen te vangen, beide slechts enkele kilo’s zwaar, maar de voldoening is groot! Hierna begint het harder te regenen en wordt het wel erg donker, we besluiten de boel op te doeken en lekker naar huis te gaan.

Zo weten we de komende twee uur nog twaalf vissen te vangen. Wat een sessies, zo weinig ervaring en tijd, en zoveel vis. Dik tevreden schudden wij elkaar de hand, volgende keer weer! Hieronder nog enkele plaatjes van de overige vissen;

De afgelopen dagen hebben we niet meer gevist, lekker vakantievieren moet ook kunnen! Maar toch gaat het weer kriebelen om ons aan de waterkant te begeven. Zodoende besluiten we de volgende morgen weer vroeg op te gaan, en ons geluk nog een keer te beproeven.
De volgende ochtend ligt het meer er mooi bij. De zon schijnt enthousiast en het is vrijwel windstil. De hengels hebben we nog geen vijf minuten uitgelegd, of een van de piepers laat zich weer duidelijk horen. Bij het aanslaan voelt Thomas dit keer wat meer gewicht aan de andere kant van de lijn. Als we de vis voor het eerst zien klopt dit wel. Een mooi hoog spiegeltje dient zich aan, moe van de strijd glijdt hij zonder protest het net in.